Ik was iemand tegen gekomen ( via een dating app) met wie het wel goed klikte. 

en nog leuker we bleken elkaar al te kennen van vroeger, we zijn namelijk vlakbij elkaar opgegroeid en gingen stappen in dezelfde kringen. 

Zijn oma woonde aan een speelveldje waar ik veel kwam, in 1 van de tuinen eromheen had iemand een flinke vijver met schildpadjes en dat was naast het huis van zijn oma. 

Ook heeft hij een tijdje bij zijn oma gewoond, door privé redenen  

 

Toen ik bij de speldorado (speelgoed winkel in Delft) werkte kwam hij daar regelmatig langs omdat hij een oogje op mij had en noemde mij de chick van de speelgoed winkel. 

Echter heeft hij toen nooit de moed gehad om op mij af te stappen om mij op date te vragen.

Grote kans ook dat ik nee had gezegd omdat ik toen destijds al een vriendje had.  

Ik vond het wel leuk om te horen dat ik de chick van de speelgoed winkel was, het streelde mijn ego en het was ook heel leuk om herinneringen uit die tijd met elkaar te delen. 

Voor een tijdje stuurde we elkaar een goedemorgen, goedemiddag en einde van de werkdag deed hij vaak bellen. 
dan zaten we gerust een uur of langer aan de telefoon. 

LEUK! Toch, ja nu het leed dat daten heet…
toen waren er ineens 3 dagen van de diepste stilte en ik word geghost, snapte er geen bal van waarom dit ineens gebeurde. 
Het idee was dat we het weekend uit eten zouden gaan, in Delft natuurlijk onze stad waar we beide zijn opgegroeid zodat we ook een wandeling konden gaan maken langs de plekken die voor ons wat betekenen is tegelijkertijd namelijk een prima aanleiding tot gespreksstof. 

Op woensdag ochtend vroeg nog een goedemorgen gekregen, daarna was er stilte, en ik had geen idee waarom. 

Totdat er ineens weer een berichtje kwam dat zei: eigenlijk ben ik nog wel boos op je maar je zit in mijn gedachten en ik kan je niet loslaten. 
Stom verbaasd las ik het berichtje nog een paar keer en probeerde te bedenken waarom hij boos kon zijn. 
ik besloot het gewoon op de man af te vragen waarom hij boos was, daarbij kon ik nu net zo goed boos zijn op hem na de 3 dagen stilte waarin hij niks had laten horen. 
Ook had hij alle tijd en kansen om mij te vertellen dat hij boos was en dat had hij niet gedaan, niet echt een goed begin. 
Ik had hem een klein leugentje verteld, dat ik mijn rijbewijs al had terwijl ik de volgende dag pas mijn rijexamen had. 
Ik was ervan overtuigd dat ik het rijbewijs zou gaan halen en dat het dan niet veel zou uitmaken dat ik had gezegd dat ik hem al had. 
Echter ben ik door alle examen stress gezakt voor het examen en heb ik hem daarna opgebiecht dat ik er over had gelogen, ik voelde mij verschrikkelijk klote daardoor en nog meer door dat ik ook nog was gezakt voor het examen. 
Hij had het eerst weggelachen, Muts wat maakt mij het nou uit dat je geen rijbewijs hebt? had hij gezegd. 

In zijn berichtje schreef hij dat het hem toch wel dwars zat dat ik tegen hem had gelogen en dat hij zich afvroeg waar ik nog meer over zou kunnen liegen. 
Daarop heb ik hem verteld dat het ook niet eerlijk is van hem om mij 3 dagen zo te laten hangen zonder bericht en dat hij best wel eerder had kunnen zeggen dat hij boos was. 
Als ik niet weet dat je boos bent, dan kan ik ook geen excuses aanbieden. 
Het is dus ook niet eerlijk wat jij hebt gedaan. 
Ga jij mij nu de les lezen? is wat hij vroeg. 
En nog voor ik daar op kon antwoorden was ik al geblokkeerd en dat was het einde van het contact en de date zou dus niet meer komen. 
Ik geef mijn fout toe, ik had niet moeten liegen dat was niet netjes. 

Het leed dat daten heet, ik ben ook heel goed in staat om zelf iets te verpesten.