Dit schreef ik in 2010, 
het blijft voor mij persoonlijk nog steeds een gedicht en spinsel van mijn gedachten dat steeds terug kerend is, het doet mij nog veel als ik het terug lees en begrijp de gevoelens die ik toen wilde uiten steeds beter.
Ook denk ik dat veel mensen hier wel herkenning in kunnen vinden, want heeft niet iedereen wel eens van dit soort angsten? 

Ik weet dat iedereen wel angsten heeft,
mijn angsten worden me soms te veel,
en huilen is dan alles wat ik wil.
ik ben bang mijn kinderen te verliezen,
ik ben bang dat ze van het leven verliezen.
Ook al zijn ze zo gezond de lucht die ze inademen is dat niet altijd,
de stinkende rook doet hun longen doen proesten,
en moeten ze veel hoesten.

Ik weet dat iedereen wel angsten heeft,
mijn angsten worden me soms te veel,
en huilen is dan alles wat ik wil.
Ik ben bang voor de dag dat mijn ouders sterven
ik ben bang voor de dag dat ik nooit meer kind zal zijn
ook al zijn ze nog niet zo oud,
en zal het nog jaren en jaren duren.
Mijn angstige gedachtes zijn mij aan het begluren

Ik weet dat iedereen wel angsten heeft,
mijn angsten worden me soms te veel,
en huilen is dan alles wat ik wil.
Ik ben bang dat ik mijn zussen verlies
ik ben bang dat ik ze dan niet meer zie
ook al zijn we zulke goede vriendinnen,
en kan niemand tussen ons komen dwingen
ik kan mijn angstige gedachte niet bedwingen

 

Ik weet dat iedereen wel angsten heeft,
mijn angsten worden me soms te veel,
en huilen is dan alles wat ik wil.
Ik ben bang dat mijn lief zegt dat hij zich heeft vergist
ik ben bang dat hij mij de liefde ontzegt
ook al zegt hij me 20 keer dat hij van me houd,
Mijn angstige gedachten zijn benauwd

Ik weet dat iedereen wel angsten heeft,
mijn angsten worden me soms te veel,
en huilen is dan alles wat ik wil.

Ik ben bang voor ongeluk
ik ben bang dat ik word weggerukt,
weggehaald uit het leven.
waar ik voor iedereen nog zoveel kan betekenen kan

geschreven door Daphne 
op 16-11-2010